
Pytania i odpowiedzi
Apex Position to układ, w którym kierowca pochyla się do przodu, ręce ma wyciągnięte do kierownicy, a nogi cofnięte do umieszczonych z tyłu pedałów. Rozwiązanie inspirowane jest pozycją motocyklisty na sportowym motocyklu.
Nie. Wartości 800 hp, 700 N·m, 1100 kg i 330 km/h są celami projektu, a nie wynikami testów seryjnego samochodu One.
Sanrivatti wskazuje 2028 rok jako termin orientacyjny dla pierwszego w pełni funkcjonalnego prototypu One, a 2030 rok jako moment rozpoczęcia produkcji. Są to plany rozwoju i produkcji, a nie gwarantowane terminy dostaw dla klientów.
Niderlandzka firma Sanrivatti opracowuje jednomiejscowy hipersamochód torowy One, w którym kierowca pochyla się do przodu niczym na sportowym motocyklu. Ręce są wyciągnięte do kierownicy, a nogi cofnięte w stronę pedałów. Taki układ nazwano Apex Position i podporządkowano mu całą konstrukcję samochodu — od kokpitu po elementy sterowania.
Projekt obejmuje już pełnowymiarowy demonstracyjny egzemplarz One oraz osobny jeżdżący samochód do testowania pozycji kierowcy. Pokazany One nie jest jednak jeszcze gotowym, jeżdżącym hipersamochodem. Jego parametry dopiero trzeba potwierdzić, a rozpoczęcie produkcji firma planuje na 2030 rok.
Jak działa pozycja Apex Position
W typowym samochodzie sportowym kierowca opiera plecy o odchylone oparcie, a nogi są skierowane do przodu. W Sanrivatti górna część ciała jest przesunięta w stronę przedniej części kokpitu, kierownica znajduje się przed rękami, a pedały — za nimi. Do testowania tego układu konstruktorzy wykorzystują specjalne podparcie tułowia.

W oficjalnym opisie Apex Position firma wyjaśnia tę koncepcję, odwołując się do odczuć motocyklisty: ułożenie ciała, równowaga i postrzeganie ruchu mają stać się częścią prowadzenia. Założyciel Sanrivatti, Santiago Sanchez Rivero, chce zmniejszyć dystans między człowiekiem a maszyną, który jego zdaniem tworzy typowa samochodowa pozycja za kierownicą.
Wyjaśnia to wybór takiego układu, ale samo w sobie nie dowodzi jego przewagi. To, czy kierowca będzie pokonywał zakręty precyzyjniej i mniej się męczył, trzeba sprawdzić niezależnie od tego, jak nietypowo siedzi we wnętrzu samochodu.
Co oznacza „3,2 razy więcej toru w polu widzenia”
Jednym z uzasadnień nowej pozycji jest widoczność. W badaniu inżynieryjnym Sanrivatti opublikowanym 14 października 2026 roku opisano wirtualne porównanie z dziesięcioma hipersamochodami i samochodami torowymi. Pojazdy ustawiono w tym samym miejscu trzeciego zakrętu toru Silverstone, a następnie oceniano, jak dużą powierzchnię toru widać z poziomu oczu kierowcy.
Według obliczeń firmy Apex Position pozwoliła widzieć średnio 3,2 razy większy fragment samego toru. Chodzi o konkretną scenę w symulacji: widoczne odcinki przed punktem hamowania, wejściem w zakręt, apeksiem i wyjściem z zakrętu. Nie oznacza to 3,2-krotnego zwiększenia całkowitego kąta widzenia.

Dla pionowego pola widzenia Sanrivatti podaje osobne wartości: 28° wobec 15,5° w hipersamochodzie wybranym do porównania. Liczby te uzyskano podczas komputerowej analizy geometrii. Pokazują, na co liczą konstruktorzy, ale nie zastępują niezależnych testów gotowego samochodu i nie wskazują potencjalnej poprawy czasu okrążenia.
Jakie parametry zaplanowano dla One
Dla modelu One wybrano wolnossący silnik V10 firmy Judd. W bezpośrednim wywiadzie Sanchez Rivero wyjaśnił ten wybór reakcją na gaz, charakterystyką rozwijania mocy i brzmieniem silnika. Na oficjalnej stronie Sanrivatti One opublikowano cztery główne założenia projektu.
Parametr | Zakładana wartość |
|---|---|
Moc | 800 hp przy 9000 obr./min |
Moment obrotowy | 700 N·m |
Masa na sucho | 1100 kg |
Prędkość maksymalna | 330 km/h |
Wszystkie cztery wartości są celami projektu, a nie wynikami testów seryjnego One. Producent wyraźnie podaje masę na sucho, dlatego nie można jej bezpośrednio porównywać z masą gotową do jazdy innego samochodu. Firma nie opublikowała jeszcze potwierdzonego czasu przyspieszenia do 100 km/h.
Po co potrzebny jest osobny Prototype Zero
Jeżdżący samochód testowy Sanrivatti nazywa Prototype Zero. Służy on do sprawdzania ułożenia ciała, podparcia górnej części tułowia, kierownicy, umieszczonych z tyłu pedałów oraz odczuwania ruchu. Producent wyraźnie oddziela to narzędzie inżynieryjne od przyszłego kompletnego samochodu.

Taki podział pomaga zrozumieć obecny etap prac. Prototype Zero pozwala testować pozycję kierowcy podczas jazdy, demonstracyjny One pokazuje wygląd i proporcje, a symulacje cyfrowe i fizyczne pomagają dopracować widoczność oraz ergonomię. Obecność tych narzędzi nie oznacza jeszcze, że wszystkie rozwiązania połączono w pełnoprawnym modelu One.
Kiedy pojawi się jeżdżący One i ile będzie kosztował
W odpowiedziach na pytania autoevolution Sanchez Rivero wskazał 2028 rok jako termin orientacyjny dla pierwszego w pełni funkcjonalnego prototypu One, a 2030 rok — jako moment rozpoczęcia produkcji. Pomiędzy tymi etapami zaplanowano testy, weryfikację konstrukcji i przygotowanie do uruchomienia produkcji. Rok 2030 jest planem produkcyjnym, a nie gwarantowanym terminem przekazania samochodów klientom.

One powstaje wyłącznie z myślą o torach wyścigowych. Możliwa wersja drogowa jest przez założyciela traktowana jako osobna kwestia. Ostatecznej ceny jeszcze nie ogłoszono, a miejsce produkcji nadal jest wybierane. Dla przyszłych właścicieli firma przygotowuje program rozwijania umiejętności kierowcy.
Najważniejszy test techniczny projektu jest jeszcze przed nim: czy nietypowa pozycja kierowcy zachowa deklarowane zalety w gotowym samochodzie podczas hamowania, przyspieszania i pokonywania zakrętów. Dopiero jeżdżący One pokaże, jak Apex Position współpracuje z wybranym silnikiem i pozostałą częścią konstrukcji.









